یکی از علل فاصله گرفتن جوانان از دین و مسایل مذهبی نا آگاهی‏آن‏ها از دین است.

 جوانان چون بصیرت و آگاهی کافی از دین‏ندارند، تحت تاثیر تبلیغات سوء دشمنان

قرار می‏گیرند. امام‏صادق(ع) به بشیر فرمود:

«لاخیر فی من لا یتفقه من اصحابنا یا بشیر ان الرجل منکم اذا لم‏یستغن بفقهه احتاج

 الیهم فاذا احتاج الیهم ادخلوه فی باب‏ضلالتهم و هو یعلم‏» ; خیری نیست در آن

گروه از اصحاب ما که‏تفقه در دین نمی‏کنند. ای بشیر! اگر یکی از شما به مسایل

دینی‏اش‏آشنا نباشد به دیگران محتاج می‏شود و زمانی که به آن‏ها نیازمندشد آن‏ها

 ناخواسته او را در وادی گمراهی خود وارد می‏سازند.

در این زمان که همه ابزارها و راه‏های انحراف فکری از سوی‏دشمنان دین مهیاست از

رسانه‏های صوتی و تصویری گرفته تامطبوعات و کتاب‏های انحرافی و... جوانان با

طوفانی از تهاجم‏فرهنگی مواجه‏اند و اگر آمادگی‏های لازم دینی را نداشته باشند

 دربرابر شبهات و القائات فکری مکاتب و فلسفه‏های مختلف تسلیم‏می‏شوند. امام

صادق(ع) عنایت ویژه‏ای به بصیرت و بینش دینی‏جوانان داشت. آن حضرت فرمود:

«لواتیت‏بشاب من شباب الشیعه لایتفقه لادبته‏»; اگر به جوانی از جوانان شیعه

برخورد کنم که دردین تفقه نمی‏کند او را تاءدیب خواهم کرد.

نیز فرمود: «العامل علی غیر بصیره کالسائر علی غیرالطریق و لایزیده سرعه السیر

من الطریق الا بعدا» کسی که بدون آگاهی‏و بینش به دین عمل می‏کند همانند

کسی است که از بیراهه می‏رود وتند روی او جز دوری از راه نمی‏افزاید.

نیز فرمود: «انظر لکل من لا یفیدک منفعه فی دینک فلا تعتدن به ولا ترغبن فی

صحبته فان کل ماسوی الله تبارک و تعالی مضمحل وخیم‏عاقبته‏»; هرکسی که مفید

 به حال دین تو نیست‏به او اعتنا مکن وعلاقه‏ای به رقابت‏با او نشان مده. هر آن‏چه غیر

 الهی است نابودشدنی است و عاقبت ناخوشایندی خواهد داشت.

 ۱.قال عليه السلام : كُنْ فِي الْفِتْنَةِ كَابْنِ اللَّبُونِ لاَ ظَهْرٌ فَيُرْكَبَ، وَلاَ ضَرْعٌ

فَيُحْلَبَ.

در فتنه‏ها همچون شتر كم سن و سال باش!نه پشتى كه سوار شوندو نه پستانى

كه بدوشند 

2.وقَالَ عليه السلام : أَزْرَى نَفْسِهِ مَنِ اسْتَشْعَرَ الطَّمَعَ، وَرَضِيَ بِالذُّلِّ مَنْ

كَشَفَ ضُرَّهُ، وَهَانَتْ عَلَيْهِ نَفْسُهُ مَنْ أَمَّرَ عَلَيْهَا لِسَانَهُ

هر كس‏«طمع‏»در درون داشته باشد خود را حقير كرده.و كسيكه‏ناراحتيهايش را فاش

كند بذلت‏خويش راضى شده.و كسى كه زبانش رابر خود امير كند شخصيت‏خود را

پايمال كرده است. 

۳.قَال عليه السلام : وَالْبُخْلُ عَارٌ، وَالْجُبْنُ مَنْقَصَةٌ، وَالفَقْرُ يُخْرِسُ الْفَطِنَ عَنْ

حُجَّتِهِ، وَالْمُقِل ُ غَرِيبٌ فِي بَلْدَتِهِ،

«بخل‏»ننك است و«ترس‏»نقصان،و«فقر»شخص زيرك‏را از بيان دليلش گنك مى‏سازد.و

 شخصى كه فقير است در شهرش نيز غريب‏است.

۴.قال علیه السلام  : آفَةٌ، وَالصَّبْرُ شَجَاعَ وَالْوَرَعُ جُنَّةٌ وَنِعْمَ الْقَرِينُ الرِّضَى،

«ناتوانى‏»آفت است.و«شكيبائى‏»شجاعت.و«زهد»ثروت‏و«تقوى‏»سپر و بهترين

همنشين، «رضايت‏»و خشنودى است.

۵. قال عليه السلام  : الْعِلْمُ وِرَاثَه كَرِيمَةٌ، وَالاََْدَبُ حُلَلٌ مُجَدَّدَةٌ، وَالْفِكْرُ مِرْآةٌ

صَافِيَةٌ،

«علم‏»ميراث گرانبهائى است و«آداب‏»لباس فاحز و زينتى است‏و«فكر»آئينه‏اى است

صاف.