با سلام خدمت دوستان عزیز.

مدته زیادیه که مطلب جدیدی ننوشتم راستش درسام یه کم سنگین شده و از

طرفی وارد مرحله جدید زندگی شدن کلی وقت آدمو میگیره اینایی که گفتم با یه

سری توجیه دیگه و دلایلی مثل تنبلی و عدم احساس مسئولیت و ...همه دست

به دست هم دادند و من بی لیاقتو بی لیاقت تر از قبل کردند.

راستش الانم چیز خاصی برای گفتن ندارم اما گاهی اوقات یه اس ام اس قشنگ

میتونه دل غبار گرفته و آلوده به گناه ما رو یه کم بلرزونه تا بلکه یه مقدار از این گرد و 

خاکا کنار برند و چشم آدم یه کم باز بشه(که اگه بشه) خلاصه سرتونو درد نیارم و برم

سر اصل مطلب:

نزدیک یک سال هر جمعه شب با شور و اشتیاق نشستیم پای تلویزیون تا سریال

حضرت یوسف(ع) رو تماشا کنیم گاهی چه قدر برای غربت یوسف غصه خوردیم و به

 جهل و نادانی برادراش اندوه اما تو این مدت کدوم دلی بود که برای تنهایی

یوسف زهرا(س) بلرزه و  یه روز جمعه منتظر آقای غریبمون باشه؟؟؟

اما اون اس ام اسی که ذکر خیرش بود:

چه داستان عجیبی ...

هفتاد میلیون نفر هر شام جمعه در انتظار یوسف گمگشته یعقوب مینشینند

غافل از اینکه هزار و صد و هفتاد و چهار سال است یوسف زهرا تنها در انتظار

 سیصد و سیزده نفر است...

خدا نیاره اون روزی رو که به خاطر این سهل انگاریمون شرمنده امام زمانمون بشیم

 بیاید تا دیر نشده یه کاری کنیم (اگه قابل باشیم)

راستش توی یه سایت دیدم که برای تعجیل در فرج آقا (عج)به ارباب بی کفنمون

حضرت ابا عبدالله(َع)متوسل شدند و چهل روز زیارت عاشورا رو به این نیت میخونند

 بد نیست شما هم یه سری بزنید و تو این ختم  دسته جمعی شرکت کنید

نمی خوای برای غریب فاطمه (س)دعا کنی؟