بسم رب المهدی


خداوند زمينها وآسمانها را آفريد اما چيزي کم بود ،خداوند آدم را آفريد اما چيزي کم

بود ، خداوند حوا را آفريد اما باز چيزي کم بود . انسانهاي نخستين مي آمدند و مي

رفتند اما چيزي کم بود ، تا اين که خدا ابراهيم و اسماعيل را آفريد و به فرمان او کعبه

بنا گشت اما هنوز چيزي کم بود . پيشينيان و پسينيان مي آمدند و ميرفتند اما چيزي

 کم بود . تا اينکه خدا محمد (ص) را آفريد و پس از آن فاطمه و علي را آفريد و خداوند

عشق را آفريد . اما باز چيزي کم بود . خداوند حسن و حسين را آفريد و مظلوميت را

اما چيزي کم بود . سپس خداوند عباس و فداکاري را آفريد . خداوند سجاد را آفريد و

صبوري را . اما باز هم چيزي کم بود . سالها مي گذشت ، ائمه مي آمدند و مي

رفتند اما چيزي کم بود. تا اينکه خداوند در نيمه شعبان حلقه گم شده خلقت را

آفريد، و خداوند مهدي را آفريد ، و بر مردم اتمام حجت کرد اما دريغا که خلايق او را در

 نيافتند تا خداوند تصميم گيرد بار ديگر زمين و زمينيان را از اين نعمت محروم بدارد و

من اين بارمیگويم خداوند همه چيز آفريد اما باز

چيزي کم است ……..!!